ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν μ' αρέσουν τα άλογα.
Δεν μ' αρέσει να τα καβαλάω.
Ούτε αυτή η περιοχή μ' αρέσει.
Δεν θέλω να διαπραγματεύομαι για το πού θα πάω.
Θα πάω όπου θέλει αυτό.
Δεν γουστάρω τέτοια.
Τέτοια άλογα γουστάρω.
Το Cavallino Rampante, το σύμβολο της Ferrari.
Πολύ ιταλικό.
Τζόνι, τώρα πρέπει να οδηγήσω!
Αυτή είναι μια Ferrari 288 GTO του 1984.
Σχεδιάστηκε για να τρέχει σε αγώνες,
αλλά οι αγώνες ακυρώθηκαν.
Κυκλοφορούν όμως στον δρόμο.
Έφτιαξαν μόνο 272 κομμάτια, όλα κόκκινα, εκτός από ένα μαύρο.
Το GTO σημαίνει Gran Turismo Omologato.
Τι θα πει αυτό; Ότι είναι γρήγορο!
Φτάνει τις 10.000 στροφές το λεπτό.
Δεν τις φτάνει, αλλά έχει πλάκα, είναι επιδεικτικό.
Για να 'ναι ελαφρύ, φτιάχτηκε από ανθρακόνημα και Kevlar
πάνω σε σωληνοειδές σασί.
Ξέρω ότι δεν ξέρετε τι σημαίνει, αλλά πιστέψτε με: το θέλετε.
Θυμίζει Ferrari της δεκαετίας του '80, αν υπάρχει τέτοιο πράμα,
αλλά είναι πιο γρήγορο, πιο καλοφτιαγμένο,
και πολύ πιο συναρπαστικό.
Είναι απροσδόκητο. Θεατρικό. Κάπως ριζοσπαστικό.
Θα είναι, λοιπόν, τέλειο
για τον απροσδόκητο καλεσμένο μου σήμερα.
Μισό. Τάιμ άουτ.
Τον κ. Τρέισι Μόργκαν.
Η ενέργειά του είναι εκρηκτική…
ίσως σ' αιφνιδιάσει, αλλά έχει πλάκα να 'σαι κοντά του.
Τι χαμπάρια; Εμπρός;
- Μόργκαν. - Γεια σου, Τζέρι. Πώς πάει;
Πολύ εντυπωσιακό αυτό το σπίτι.
- Σ' αρέσει; - Ναι.
Ωραίο είναι.
Πρέπει να το δεις, μεγάλε.
Εδώ μέσα γίνονται πολλά ωραία πράγματα. Μαγικά πράγματα.
Το σπίτι του Τρέισι!
Σκέτο τσίρκο είναι, ρε.
Πού να δεις τον ξυλοπόδαρο!
Πρόκειται για ένα αμάξι κι ένα άτομο που παραδόξως βρίσκονται ακόμα εδώ σήμερα,
και χαίρομαι ιδιαιτέρως γι' αυτό. Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ.
Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
- Έχεις το γάντι. - Ναι, είναι το…
- ΤΟ γάντι; - Από δημοπρασία το πήρα.
Ο Μάικλ με το DNA του και τα ρέστα. Ο Μάικλ!
- Μπορούμε να τον αναπαράγουμε με το DNA. - Όχι, δεν θα το κάνουμε.
- Αν ξέραμε πώς. - Θα γινόταν χάος.
Θα 'πρεπε να φέρουμε και τον χιμπατζή του.
Πάνε απ' το Μπρούκλιν στο Τζέρσι;
Ήθελα να κατεβάσω λιγάκι ταχύτητα.
- Ναι. - Λίγη μοναξιά.
Κι ο Σούπερμαν μοναξιά ήθελε.
- Κάστρο της Μοναξιάς. - Ναι.
- Λατρεύω το βιβλίο. - Έτσι είναι.
Τζέρι, υπάρχουν φορές που ξυπνάω
στις τρεις το πρωί κι ανοίγω την πόρτα.
Οι άλλοι κοιμούνται. Εγώ βγαίνω και λέω
"Ποιος ζει εδώ, ρε γ…!"
- Κοίτα εδώ τη μούρη της. - Απίστευτη.
- Τέλειο, ε; - Εργαλείο, μιλάμε.
Κοίτα κάτι γοφούς!
Ξοδεύεις όλα σου τα λεφτά;
Με λεφτά της Walmart αγοράστηκε, αδελφέ.
- Να πηγαίνουμε. - Πάμε.
- Να τελειώνουμε. - Καλά.
Να τελειώνουμε.
Πολύς κόσμος εκεί έξω, δεν είναι αστείος, Τζέρι.
Μα υπάρχει το Instagram.
Το οικοσύστημα της κωμωδίας εξυγιαίνεται μόνο του. Εντάξει;
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε εμείς.
Δεν χρειάζεται να πεις εσύ "Αυτός ο τύπος δεν αξίζει".
- Ναι. - Εντάξει;
Το βρίσκει η κωμωδία.
- Ξέρει. - Ξέρει.
- Πρόσεχε.
Ο οργανισμός της κωμωδίας απορρίπτει πάντα…
- Πω πω! - …το περιττό.
Μπροστά στο σπίτι, σου είπα
θα 'θελα να είμαι μια μύγα στον τοίχο όταν εσύ κι ο Κρις
κι όλοι εσείς οι βετεράνοι, κουβεντιάζατε αυτό το θέμα.
- Για να μάθουμε. - Αυτό κάνουμε τώρα!
- Ναι. - Μη γίνεις μύγα!
Όλοι θέλουν να γίνουν μύγες!
Έλα ως ο εαυτός σου.
Κάνω δουλειές και στα τέσσερα επίπεδα.
- Μπα; - Ναι.
Ποια τέσσερα επίπεδα;
Είμαι στο θέαμα. Ασχολούμαι με μετοχές και τα τοιαύτα.
Μάλιστα.
- Ποια είναι τα άλλα δυο επίπεδα; - Δεν ξέρω.
Πάμε για χοτ ντογκ.
Είδα κάτι…
Είδα τον Έντι Μέρφι να σε μιμείται, έλεγε κάτι για λουκάνικα Φρανκφούρτης.
Ο Τρέισι μού είπε ότι εσύ…
Ήρθε σπίτι σου και του έκανες,
όπως μου είπε ξανά και ξανά, "Λουκάνικα Φρανκφούρτης!"
Είπε "Πήγα εκεί και μου έκανε λουκάνικα Φρανκφούρτης".
Ο ήρωάς σου, ο Μπράιαν Φέλοουζ, ήξερε τίποτα για τα ζώα;
Όχι. Βασικά, τον έλεγαν Μπράιαν Φέλοου.
Για κάποιο λόγο, ο Λορν είπε "Φέλοουζ".
Όταν κάποιος λέει "Είναι αυτό που είναι".
Μου το είπαν, κι εγώ:
"Τι βλακεία. Βαρέθηκα να το ακούω".
- Το 'κανα… - Ξέρεις γιατί γελούν μ' αυτό;
Γιατί είναι αλήθεια, γ…!
Όχι, δεν είναι.
Το αστείο είναι αστείο.
Το αστείο έχει τη δική του ζωή, τη δική του μαγεία.
Αν ήθελες την αλήθεια, θα διάβαζες εφημερίδα.
Κάν' το αυτό στην εκπομπή σου, εντάξει;
Οι συγγραφείς θα σου λένε
"Πώς σου φαίνεται αυτό; Το άλλο;
Σου 'χω μια ιδέα. Αυτό συμβαίνει τώρα.
Σου άφησαν τον ανιψιό σου. Τι λες;"
Αυτό είναι.
- Μη λες τίποτα. - Πω πω!
- Ξαναγυρίζει στην αρχή. - Ναι.
Πάλι στην αρχή.
Όταν είσαι κωμικός, το κοινό δεν σου λέει
"Τρέισι, δεν μας άρεσε αυτό το νούμερο". Όχι.
Αλλά το ξέρουμε όλοι, κι εμείς κι αυτοί.
Όταν πέφτει γέλιο, όλοι ξέρουμε τι συνέβη.
Σωστά.
Το ίδιο στο γραφείο των συγγραφέων,
στο καθιστικό,
- και όπου αλλού είσαι. - Σωστά.
Όταν λέει κάποιος μια ανόητη ιστορία την ώρα του φαγητού,
και στο τέλος της ιστορίας πέφτει σιωπή, όλοι ξέρουν τι έγινε.
- Σπατάλησες τον χρόνο μας. - Πω πω!
- Για το τίποτα. - Πω πω!
Κάνουμε πρόοδο σήμερα, νομίζω.
Καλύψαμε το οικοσύστημα.
Καλύψαμε το "Πώς απαντάω στις ιδέες;"
- Να μπούμε στο… - Τι σημαίνει αστείο;
Το αστείο δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια και την εντιμότητα.
Δεν ξέρω αν ο Ρίτσαρντ Πράιορ ήταν έντιμος μαζί μου με την ομιλούσα πίπα.
- Είχε σημασία; - Όχι.
- Ήταν αστείο! - Ναι.
- Έτσι. - Οπότε, άσε τα "είναι έντιμος".
- Ναι. - Είναι άσχετο.
Λάθος μου που το έλεγα.
Μου αρέσει η ιδέα μιας πίπας που μιλάει. Μου αρέσει.
- Τελεία και παύλα! - Ναι, μου αρέσει!
Έχει διαφορά το σταντ απ της Ν. Υόρκης και του Λ.Α.;
Ναι, έχει.
Ποια είναι η διαφορά;
Όλοι εκεί θέλουν εκπομπή στην TV;
Δεν θέλω να το πω.
Δεν το λένε.
Έκανα μια ταινία με τον Άις Κιουμπ, το First Sunday, κι έχει μια σκηνή εκεί.
Έκλαψα μπροστά στην κάμερα, και τα δάκρυά μου δεν ήταν ψεύτικα.
Μου έβγαινε από μέσα μου. Δεν το πίστευα!
Δεν έχω αμφιβολία ότι θα τα κατάφερνες.
- Θυμάμαι… - Έχεις τρομερή πρόσβαση
- στο συναίσθημά σου. - Ευχαριστώ.
- Ναι. - Είσαι πολύ συναισθηματικός.
Τα συναισθήματά σου φαίνονται στο πρόσωπό σου.
- Μ' αρέσει αυτό. - Ναι. Θα μπορούσες…
Εύκολα θα γινόσουν σπουδαίος ηθοποιός, αν το ήθελες.
Μα διάλεξες κάτι πιο δύσκολο.
Μεγαλύτερης αξίας.
Συμφωνείς με τη βαθμολόγηση που δίνουν στους κωμικούς;
- Εγώ όχι. - Όχι.
Η κωμωδία είναι λίγο "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα".
Έχουμε διαφορετικά γούστα.
Άλλοι θέλουν Captain Crunch κι άλλοι Chex.
- Ναι. - Μια χαρά.
Μερικοί θέλουν Raisin Bran.
Και μερικοί Raisin Bran Crunch.
Όποιος το σκέφτηκε αυτό…
Ποιος να το σκέφτηκε;
Κάποια μεγάλη εταιρεία.
Η Kellogg's. Να ποιος.
Είπες να σκεφτόμαστε το πιο απλό. Η Kellogg's.
Είχα ένα νούμερο παλιά.
Η Sun-Maid είχε βγάλει μόλις σταφίδες καλυμμένες με σοκολάτα.
Τα Raisinets ήταν ακριβώς αυτό ήδη από πιο παλιά, εντάξει;
Κάποιος που δούλευε στη Sun-Maid, περίμενε κάποτε στην ουρά
στο μπαρ, είδε τα Raisinets και είπε,
"Για μισό λεπτό. Σταφίδες δεν είναι αυτές;
Χρειαζόμαστε μόνο τη σοκολάτα".
Πρέπει να σε ρωτήσω.
Εσύ ποιαν επιλέγεις;
Της Sun-Maid.
- Γιατί όμως; - Γιατί;
Γιατί αν τα βάλεις με τη Raisinet, βάλε τα δυνατά σου!
Όπως όταν βλέπω γυναίκα πιλότο που χαλαρώνω.
Θα 'ναι άριστη για να πάρει τη θέση άντρα.
Θα είναι τέλεια.
Να σου πω. Μ' αρέσει να μιλάω.
- Κι εμένα. - Μ' αρέσει να μιλάω.
Γιατί μας αρέσει αυτό;
Επικοινωνείς. Πρέπει να βγάζεις τα πάντα από μέσα σου.
Τι συζητάτε με τον Κρις;
Μ' αρέσει ο Κρις, γιατί ό,τι κι αν συζητάτε,
θα σου βρει μια αναλογία με τα σπορ.
Θα σου πει,
"Ο Στεφ Κάρι είναι ο Άλεν Άιβερσον με δυο γονείς".
Αυτό είναι αστείο.
Οι νέοι σήμερα…
και δεν θέλω να λέω τέτοια, αλλά θα τα πω…
Δεν μας ενδιαφέρουν τα διασκεδαστικά ανέκδοτα απ' το ημερολόγιό σου. Εντάξει;
Πήγες στον γιατρό κι έγινε κάποιο μπέρδε… Δεν με νοιάζει.
Βγάλε κάτι απ' το μυαλό σου.
Κάνε την πίπα να μιλήσει.
Έτσι, μάλιστα, γουστάρω.
Πραγματικά.
Μη μου λες ότι είσαι πρεζόνι. Δεν είν' αστείο.
Αν όμως η πίπα μιλάει, τότε έχουμε κάτι καλό.
- Μπορώ να πιω λίγο καφέ, παρακαλώ; - Πάμε.
Να σε ρωτήσω κάτι.
Γιατί όλοι οι κωμικοί τα βρίσκουν;
Το πιο δύσκολο, είναι να κάνεις τον κόσμο να γελά.
Ιδίως αν δεν υπάρχει λόγος να γελά.
Σωστά.
Και λεφτά να μην έχουν, πάνε να δουν σταντ απ.
Το Νιου Τζέρσι είναι… Δεν μπορώ να νιώσω άνετα εδώ.
- Τι εννοείς; - Δεν μπορώ. Δεν ξέρω.
- Άκου. - Είμαι απ' το Λονγκ Άιλαντ.
- Είναι πόλη. - Είναι η άλλη πλευρά.
- Αν κόψεις… - Λάθος πλευρά του νερού.
Σε προκαλώ να δουλέψεις στο Ταχυδρομείο. Εποχιακός!
Σε προκαλώ να φορέσεις καφέ σορτς και καφέ κάλτσες.
Για μένα, αυτή είναι η πιο τρομακτική δουλειά.
Σκέφτομαι μόνο "Έχω τόσα πακέτα.
Πού θα παρκάρω το φορτηγό; Πώς θα τα καταφέρω;"
Πώς… Δεν μπορώ να το κάνω.
- Πώς σε λένε; - Καρίτσα.
Καρίτσα. Ασυνήθιστο. Το 'χεις ξανακούσει;
- Όχι. - Γιατί φτιάχνουν νέα ονόματα;
- Πείτε μου αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι. - Ευχαριστώ.
Τι να ρωτήσουμε, δηλαδή;
Με λευκό κοινό, λες πιο πολλά.
Αν μιλάς για το γκέτο,
ξέρουν οι λευκοί τι είναι εργατικές κατοικίες;
Ξέρεις τι είναι;
Είδες τον Βασιλιά των Λιονταριών;
Ο Μουφάσα λέει στον Σίμπα,
"Ό,τι αγγίζει το φως, ανήκει σ' εμάς".
"Και τα σκοτεινά σημεία;"
"Εργατικές κατοικίες. Μακριά".
Πότε γίνεται το κλικ στη σκηνή; Στο πρώτο γέλιο;
Και μετά χαλαρώνεις;
- Ναι. - Δεν γίνεται καν έτσι τώρα πια.
Αγαπούν τον Τζέρι Σάινφελντ. Αυτό είναι.
Ούτε που τ' ακούω τα γέλια.
Περιμένω να σταματήσουν για να δουλέψω.
Τέτοια θέλω να σε ρωτήσω.
Ξέρεις πότε ν' αρχίσεις το επόμενο αστείο, όταν τα γέλια αρχίζουν να…
Όταν τα γέλια πέφτουν, τότε αρχίζεις.
Όσο εσύ γελάς, εγώ σχεδιάζω τη συνέχεια.
Ο πιλότος δεν λέει "Τι ωραίο σύννεφο". Έχω δουλειά τώρα.
Ο μάνατζερ λέει "Είδες γέλια;"
Κι εγώ λέω "Μπα. Είχα δουλειά".
Έπαιξα στο Richard Pryor: Icon.
Ήταν απίστευτο να του μιλάω…
γιατί, όταν γεννιέσαι σ' ένα μπουρδέλο,
η μάνα σου είναι πόρνη, ο πατέρας σου νταβατζής κι η γιαγιά σου τσατσά…
πώς τα ξεπερνάς όλα αυτά για να γίνεις ένας απ' τους πιο αστείους καρ…;
Νομίζω ότι όλα αυτά είναι πλεονεκτήματα.
Εσύ τώρα κυρίως μιλάς.
- Μια χαρά. Δεν είμαι σαν εσένα. - Δεν ακούς.
- Εσύ είσαι καλός ακροατής. - Πολύ καλός.
Έτσι πήρα τη σειρά. Οι περισσότεροι κωμικοί δεν…
- Εγώ μιλάω πολύ. - Δεν ακούν.
- Ξέρεις γιατί; - Γιατί;
Ήμουν δέκα μέρες σε κώμα.
Όχι τις τελευταίες δέκα μέρες.
Το τσάι σου θα 'ναι έτοιμο πια.
Πέρασε μια ώρα.
Ξέρεις το αστείο με το φαγητό;
Θεωρούμε πως βάζουν στο πιάτο όσο υποτίθεται ότι τρώμε.
Λες κι αυτοί ξέρουν.
"Θα τους δώσουμε τόσο, γιατί τόσο πρέπει να φάνε".
Δεν νομίζω να σκέφτονται εμάς.
Ο Ντέιντζερφιλντ ήταν διάνοια.
- Δούλεψες μαζί του; - Πολλές φορές.
- Ναι; - Πολύ μου άρεσε!
Τι λέγατε όταν συναντιόσασταν στο κλαμπ;
Μου έλεγε ότι…
όταν ένας κωμικός συναντούσε κάποιον άλλον,
του έλεγε:
"Θέλω να δω το δωμάτιό σου".
"Α, έχεις κουζινούλα. Εγώ δεν είχα".
- Ξέρεις τι σημαίνει ΣΔΟΕ; - Όχι.
Σ' τα Δίνω Όλα, ρΕ…
Βάλ' τα μαζί τους αν σου βαστάει. Μεγάλοι νταβατζήδες.
Βλέπεις τον Θείο Σαμ που σε δείχνει;
- Ναι. - Σου λέει "Δώσ' μου φράγκα, ρεμάλι".
- Θα μιλούσες με τους πάντες; - Ναι.
- Για τα πάντα; - Ναι.
Ναι. Δεν σταματάω.
Η σόου μπίζνες πάει στη Wall Street, έτσι νιώθω.
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Πρώτον, η σόου μπίζνες ήταν πάντα στη Wall Street.
- Είχε πάντα πολλά φράγκα. - Άλλο αυτό.
Γιατί στο σπίτι, δεν θες να βλέπεις τον τοίχο.
- Ε, καλά… - Χρειάζεσαι κάτι.
Όταν είδες…
Ο Λίνκολν έβλεπε τον τοίχο. Ή διάβαζε κάνα βιβλίο.
- Ή το τζάκι. - Αν το καλοσκεφτείς…
- Τίποτα άλλο. - Το 'χω σκεφτεί.
Πώς να 'ταν;
Βαρετό!
Πάρε τον τελευταίο Πόλεμο των Άστρων.
- Δεν ήξερες κανέναν ηθοποιό. - Όχι.
Ο σταρ είναι τώρα η ταινία.
Ναι, το είδα. Καλό ήταν.
Σου άρεσε;
Μου άρεσε το μαυράκι κι η Αγγλίδα. Καλοί ήταν.
Ένας μαύρος σ' έναν μακρινό γαλαξία.
Ο μαύρος άφησε μια χαρά δουλειά με ένσημα σαν στρατιώτης της αυτοκρατορίας.
Μια χαρά δουλειά!
Τα καλά διαμάντια είναι στο βάθος της σπηλιάς.
Με περιμένουν λαζάνια.
Έχεις πάθει σοκ και παραπατάς έτσι;
Λαζάνια.
Δεν με ξεχνάς τώρα πια.
Θα δω στα μάτια σου να βρω την ψυχή σου.
Κανείς δεν βγήκε από αυγό.
Παλαβό αυτό το υλικό.
Δεν πάω πουθενά αν ξέρετε να μαγειρεύετε.
Ωραίο να πετυχαίνει κάτι.
Ψαραγορά, διάολε.
Μ' αρέσει η λέξη χλαμύδια.
Δεν ξέρω τι σημαίνει.
Έλεγαν ότι θα ήμουν ένα σκ… χωρίς απολυτήριο.
Κοίτα τώρα.
Λαζάνια με έξι διαφορετικά τυριά.
Θυμάσαι τον Κρέιμερ στο Σάινφελντ;
- Τον θυμάσαι; - Εσύ τι λες;
Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου